ΤΟΥ ΔΡΟΣ ΑΝΔΡΕΑ Ν. ΣΤΑΥΡΙΔΗ MD DCH*
Τιμούμε τα παιδιά με καρκίνο , τους μικρούς μαχητές. Τιμούμε και τις οικογένειές τους που κυριολεκτικά συμπάσχουν. Όλη η οικογένεια επιστρατεύεται και συμμετέχει στον δύσκολο μακροχρόνιο αγώνα.
Θυμόμαστε τους αφοσιωμένους θεραπευτές, τους γιατρούς, τους νοσηλευτές, τους ερευνητές που προσπαθούν να ανακαλύψουν καινοτόμα φάρμακα με λιγότερες παρενέργειες και καλύτερα θεραπευτικά αποτελέσματα.
Η προσπάθεια κατά της «επάρατης νόσου», του «έξω που δαμέ», έχει να επιδείξει αξιόλογα αποτελέσματα και σημαντική είναι η αύξηση στα ποσοστά ίασης. Αναφέρεται ότι ο πιο συχνός καρκίνος της παιδικής ηλικίας, η Οξεία Λεμφοβλαστική Λευχαιμία έχει ποσοστά ίασης που ξεπερνούν το 90%.
Πρόσφατα, δύο ανακοινώσεις χαροποίησαν το ευαισθητοποιημένο κοινό της πατρίδας μας. Το Ίδρυμα Κλεάνθους εξήγγειλε μεγάλη δωρεά για την ανέγερση Παιδοογκολογικής Μονάδας, υψηλών προδιαγραφών στο Μακάρειο Νοσοκομείο, με σκοπό την αναβάθμιση της φροντίδας, σε ένα πιο ευχάριστο περιβάλλον για τα παιδιά και τις οικογένειές τους. Το κέντρο φιλοδοξεί να προσελκύσει καταξιωμένους στον τομέα τους επιστήμονες και να γίνει διεθνές κέντρο αναφοράς για την θεραπεία και την έρευνα.
Συνάμα, ο πρόεδρος του Ιδρύματος Ελπίδα, καθηγητής Λοΐζος Λοΐζου, μετά το πέρας συνεδρίου που διεξήχθη στον τόπο μας, με συμμετοχή πολλών επιστημόνων από 26 χώρες, εξήγγειλε μεγάλη εκστρατεία υποστήριξης της φροντίδας των καρκινοπαθών παιδιών σε αναπτυσσόμενες χώρες. Η πατρίδα μας, θα ηγηθεί διεθνούς προσπάθειας ώστε να περιορισθεί η ανισότητα στην θεραπευτική προσέγγιση με την προσφορά τεχνογνωσίας, την ανταλλαγή επιστημονικών γνώσεων και την προμήθεια σκευασμάτων για πιο αποτελεσματικές χημειοθεραπείες .
Αλματώδης είναι η εξέλιξη της αντιμετώπισης του παιδικού καρκίνου και θαυμαστά τα αποτελέσματα της θεραπείας. Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της επιτυχίας πρέπει να ανατρέξει κάποιος στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν.
Τότε, τα πρωτόκολλα αντιμετώπισης της λευχαιμίας ήταν οι κατευθυντήριες οδηγίες από το Ην. Βασίλειο, τα U.K. ALL Trials. Η ονομασία παραπέμπει σε σχήματα πειραματικά που συνεχώς ανανεώνονταν. Γενικοί Παιδίατροι, χωρίς εξειδίκευση στην Ογκολογία, ανελάμβαναν τη θεραπεία, η δε παρακολούθηση γινόταν στα εξωτερικά ιατρεία με όλα τα άλλα παιδιά που πιθανόν να έπασχαν από μολυσματικές και μεταδοτικές παθήσεις. Οι μέθοδοι διερεύνησης βασανιστικοί. Οι παρακεντήσεις του μυελού των οστών ήταν οδυνηρές παρά την τοπική, δήθεν αναισθησία. Οι συνεχείς αιμοληψίες, οι ενδοραχιαίες, ενδομυϊκές και οι ενδοφλέβιες εγχύσεις φαρμάκων ήταν επώδυνες και προκαλούσαν τρόμο στα παιδιά. Στο τελικό στάδιο της θεραπείας, βάσει πρωτοκόλλου, τα παιδιά υφίσταντο ακτινοβολία εγκεφάλου, τα δε αρσενικά, ακτινοβολία και των όρχεων, λόγω του ότι ο εγκέφαλος και οι όρχεις ήταν απροσπέλαστοι στα κυτταροστατικά φάρμακα και υπήρχε ο κίνδυνος υποτροπής.Η ακτινοβολία βέβαια, δεν ήταν άμοιρη παρενεργειών.
Πρώτη μετάγγιση αιμοπεταλίων έγινε στο Γ.Ν. Λευκωσίας το 1979, μετά από ιδιωτική εισαγωγή ειδικών ασκών από πατέρα πάσχοντος παιδιού, με τη βοήθεια του τότε υπεύθυνου της Τράπεζας αίματος κ.Ταπακούδη.
Στην απόγνωσή τους, οι οικογένειες των παιδιών με κακοήθεια, κατέφευγαν μέχρι και στους δήθεν θεραπευτές των μακρινών Φιλιππινών, αναζητώντας την σωτηρία του αγαπημένου τους. Αμετάπειστοι σε ιατρικά επιχειρήματα, ικέτευαν να βρεθεί γιατρός να συνοδεύσει τον Παύλο τους. Δεν μπορούσες να τους αρνηθείς.
Το μόνο που καταφέραμε ήταν να αποκαλύψουμε την απάτη. Οι θεραπευτές αποδείχθηκαν τσαρλατάνοι με διεθνή πλοκάμια και έμμισθους κράχτες, ακόμα και στην πατρίδα μας.
Το παιδί υπέστη ταχυδακτυλουργική «επέμβαση» για αφαίρεση κακοήθους όγκου που η ιστοπαθολογική γνωμάτευση τοπικού Νοσοκομείου των Φιλιππινών, έδειξε ότι δεν ήταν τίποτε άλλο παρά εντόσθια… κότας. Δημοσιοποιήθηκε τόσο η εμπειρία όσο και τα ευρήματα. Η ιστορία έτυχε ευρείας δημοσιότητας και απέτρεψε την εξαπάτηση άλλων ασθενών και την οικονομική αφαίμαξη των οικογενειών τους.
Αισθάνθηκα την ανάγκη, ανατρέχοντας στο παρελθόν, να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου σε όσους συνέβαλαν στην βελτίωση των συνθηκών αντιμετώπισης του παιδικού καρκίνου και σε όσους με αγάπη, αφοσίωση και ενσυναίσθηση παρακολουθούν τους πάσχοντες και τους χαρίζουν μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή.
*Παιδίατρος
